Kolejność chromosomów genów kontrolujących główny kompleks zgodności tkankowej, czynnik properdyny B i niedobór drugiego składnika dopełniacza.

Zależność genów kodujących HLA od genotypów allogenów czynnika właściwego B i niedoboru drugiego komponentu dopełniacza (C2) badano w rodzinach pacjentów z zaburzeniami tkanki łącznej. Pacjenci zostali wybrani, ponieważ byli heterozygotyczni lub homozygotyczni pod względem niedoboru C2. Znaleziono 12 rodzin z 15 kojarzeniami informującymi o niedoborze C2. Z 57 mejotek informacyjnych odnotowano dwa skrzyżowania między genem niedoboru C2 a genem HLA-B, z rekombinowaną frakcją 0,035. Wyznaczono liczbę jod 13, dla połączenia między niedoborem C2 i HLA-B przy maksymalnej wartości wiarygodności rekombinowanej frakcji 0,04. Znaleziono 18 rodzin z 21 porównawczymi grupami kryminalnymi zarówno dla prawidłowego allotypu czynnika B, jak i HLA-B. Z 72 mulio informacyjnych znaleziono trzy rekombinanty, co dało rekombinowaną frakcję 0,042. Wynik punktowy wynoszący 16 między allotypami HLA-B i czynnika B obliczono przy maksymalnej wartości wiarygodności rekombinowanej frakcji 0,04. Wykazano, że skrzyżowanie zachodzi między genami dla czynnika B i HLA-D, w którym HLA-D jest segregowany z HLA-A i B. Badania te sugerują, że geny dla czynnika B i niedoboru C2 znajdują się poza tymi dla HLA, że kolejność genów to HLA-A, -B, -D, allotyp czynnika B, niedobór C2, że geny kodujące niedobór C2 i allotypy czynnika B to w przybliżeniu 3- 5 centymorganów z loci HLA-A i HLA-B i że widoczny brak rekombinantów między genem czynnika B a genem niedoboru C2 sugeruje, że te dwa geny leżą blisko siebie.
[podobne: atrofia szyjki macicy, przepuklina przeponowa objawy, wzór mdrd ]