Porównanie wazopresyny i epinefryny w przypadku pozaszpitalnej resuscytacji krążeniowo-oddechowej ad

W niewielkim badaniu klinicznym stosowanie wazopresyny spowodowało istotnie szybszy czas przeżycia niż epinefryna [9], co wskazuje, że wazopresyna może być rozsądną alternatywą dla epinofryny do leczenia wazopresyjnego podczas CPR. Obecne międzynarodowe wytyczne dotyczące resuscytacji krążeniowo-oddechowej zalecają stosowanie epinefryny podczas resuscytacji serca, przy czym wazopresyna jest uznawana jedynie za alternatywną alternatywę, ponieważ dane kliniczne dotyczące leczenia wazopresyną zostały ograniczone. 10, 11 Przeprowadziliśmy zatem badanie kliniczne w celu oceny wpływu wazopresyny i epinefryna o przeżyciu wśród osób dorosłych, które przebyły poza szpitalem zatrzymanie krążenia i są obecne z migotaniem komór, bezsilną aktywnością elektryczną lub asystolią. Hipoteza zerowa polegała na tym, że nie byłoby różnic między grupami leczonymi pod względem odsetka przeżycia do przyjęcia do szpitala i przeżycia po wypisaniu ze szpitala.
Metody
Badaj pacjentów
Badanie to przeprowadzono w 33 społecznościach i zaangażowano 44 jednostki służby ratownictwa medycznego w Austrii, Niemczech i Szwajcarii. Continue reading „Porównanie wazopresyny i epinefryny w przypadku pozaszpitalnej resuscytacji krążeniowo-oddechowej ad”

Porównanie wazopresyny i epinefryny w przypadku pozaszpitalnej resuscytacji krążeniowo-oddechowej

Wazopresyna jest alternatywą dla epinefryny w leczeniu wazopresyjnym podczas resuscytacji krążeniowo-oddechowej, ale doświadczenie kliniczne w tym leczeniu jest ograniczone. Metody
Losowo przypisaliśmy dorosłym, którzy mieli pozaszpitalne zatrzymanie krążenia, aby otrzymać dwa wstrzyknięcia 40 jm wazopresyny lub mg epinefryny, a następnie dodatkowe leczenie epinefryną w razie potrzeby. Pierwszorzędowym punktem końcowym było przeżycie do przyjęcia do szpitala, a drugorzędowym punktem końcowym było przeżycie do wypisu ze szpitala.
Wyniki
W sumie 1219 pacjentów poddano randomizacji; 33 zostały wykluczone z powodu brakujących kodów badań. Spośród pozostałych 1186 pacjentów 589 otrzymało wazopresynę, a 597 – epinefrynę. Continue reading „Porównanie wazopresyny i epinefryny w przypadku pozaszpitalnej resuscytacji krążeniowo-oddechowej”

Autoprzeciwciała przeciwko receptorom foliowym u kobiet z ciążą powikłaną uszkodzeniem nerwowo-rurkowym ad 7

Blokowanie wychwytu folianów za pośrednictwem receptorów folanowych za pośrednictwem autoprzeciwciał może być ominięte przez kwas foliowy, ponieważ ulega on redukcji i metylacji in vivo i jest transportowany do komórek przez zredukowany nośnik folanu.22 Innym potencjalnym mechanizmem, który byłby zgodny z naszymi obserwacjami, jest ten kwas foliowy, który ma wysokie powinowactwo do receptora, może zastąpić autoprzeciwciało o niższym powinowactwie do receptora. Identyfikacja autoprzeciwciał przeciwko receptorom folanowym u 75% badanych osób z indeksem – częstość podobna do zmniejszenia występowania i nawrotu wad cewy nerwowej o około 70% z perkoncepcyjną suplementacją kwasu foliowego2,3 – jest również zgodna z możliwością wady cewy nerwowej zależne od kwasu foliowego mogą wynikać z zaburzonego wychwytu folianu spowodowanego przez autoprzeciwciała przeciwko receptorom folanowym. Jednak wyniki naszego przekrojowego badania nie mogą być użyte do ustalenia związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy autoprzeciwciałami przeciwko receptorowi folanowemu a uszkodzeniami cewy nerwowej. Mechanizm, dzięki któremu receptory folanu mogą stać się swoistymi antygenami, nie jest znany. Ponieważ ryzyko uszkodzenia cewy nerwowej może wzrosnąć po poronieniu 23, 24 lub poronieniu, 25 autoimmunizacja może być indukowana przez epitopy receptorów folianowych eksponowane w wyniku urazu i proteolizę tkanek rozrodczych, które wraz z genetycznymi czynnikami gospodarza mogą wyzwalać generowanie autoprzeciwciał. Continue reading „Autoprzeciwciała przeciwko receptorom foliowym u kobiet z ciążą powikłaną uszkodzeniem nerwowo-rurkowym ad 7”

Autoprzeciwciała przeciwko receptorom foliowym u kobiet z ciążą powikłaną uszkodzeniem nerwowo-rurkowym ad 6

Oznaczanie powinowactwa wiązania autoprzeciwciał wobec receptorów kwasu foliowego u osób z indeksem 7, 8 i 9 (panel A) oraz osób kontrolnych 16 i 24 (panel B). Błony łożyskowe z receptorami apolaminianowymi przygotowano jak opisano w części Metody i inkubowano przez noc w 4 ° C z przeciwciałami zawierającymi surowicę. Następnie dodano kwas [3H] kwasu foliowego i frakcję związaną z receptorami folanu odjęto od całkowitej zdolności wiązania folanów receptorów folanu w celu uzyskania poziomu (w pikomolach) receptorów blokowanych (B) przez autoprzeciwciała. Stosunek receptora zablokowanego autoprzeciwciałem do wolnego receptora apolaminowego (B / F) został wykorzystany do analizy Scatcharda15 w celu obliczenia pozornej stałej asocjacji (Ka), która jest przedstawiona we wkładce w każdym panelu. Figura 4 pokazuje wiązanie receptorów apolaminianowych z autoprzeciwciałami w surowicy z trzech wskaźników i dwóch osobników kontrolnych; wstawki pokazują analizę Scatcharda. Continue reading „Autoprzeciwciała przeciwko receptorom foliowym u kobiet z ciążą powikłaną uszkodzeniem nerwowo-rurkowym ad 6”

Badanie kontrolowane placebo interferonu gamma-1b u pacjentów z idiopatycznym włóknieniem płuc ad

Leczenie interferonem gamma-1b wiązało się ze znaczącą poprawą całkowitej pojemności płuc i ciśnienia parcjalnego tlenu tętniczego (PaO2) .20 Inne badania sugerują, że terapia interferonem gamma-1b może odwracać lub spowalniać proces włóknienia w skórnym twardzinie układowej26. i przewlekłe zapalenie wątroby C.28 Biorąc pod uwagę złe rokowanie pacjentów z idiopatycznym zwłóknieniem płuc, nieadekwatność i toksyczne skutki obecnych opcji leczenia oraz zachęcające wstępne dane, przeprowadziliśmy randomizowane, podwójnie ślepe, kontrolowane placebo badanie kliniczne leczenia interferonem gamma-1b u pacjentów z tym schorzeniem. Metody
Pacjenci
W okresie od września 2000 r. Do października 2001 r. Randomizowano 330 pacjentów z 58 ośrodków w Stanach Zjednoczonych, Europie, Kanadzie i Południowej Afryce. Continue reading „Badanie kontrolowane placebo interferonu gamma-1b u pacjentów z idiopatycznym włóknieniem płuc ad”

Badanie kontrolowane placebo interferonu gamma-1b u pacjentów z idiopatycznym włóknieniem płuc

Idiopatyczne zwłóknienie płuc jest postępującą, śmiertelną chorobą bez znanej skutecznej terapii. Metody
W podwójnie zaślepionym, międzynarodowym badaniu, losowo przydzielono 330 pacjentów z idiopatycznym włóknieniem płuc, które nie reagowały na leczenie kortykosteroidami w celu otrzymania podskórnego interferonu gamma-1b lub placebo.
Wyniki
Ponad mediana 58 tygodni leczenia interferonem gamma-1b nie wpłynęła znacząco na pierwotny punkt końcowy przeżycia wolnego od progresji, definiowanego jako czas do progresji lub śmierci choroby, a nie zaobserwowano znaczącego wpływu leczenia na czynność płuc, gaz wymianę lub jakość życia. Dziesięć procent pacjentów z grupy interferonu gamma-1b zmarło w porównaniu z 17 procentami pacjentów w grupie placebo (p = 0,08). Leczenie interferonem gamma-1b wiązało się z częstszymi objawami konstytucyjnymi. Continue reading „Badanie kontrolowane placebo interferonu gamma-1b u pacjentów z idiopatycznym włóknieniem płuc”

Porównanie wazopresyny i epinefryny w przypadku pozaszpitalnej resuscytacji krążeniowo-oddechowej ad 6

Obie te interwencje doprowadziły do poprawy wskaźnika przeżycia do przyjęcia do szpitala, jak wykazano również w innych badaniach.28,29 Nasze badanie miało kilka ważnych ograniczeń. Mniejsza liczba pacjentów przeszła randomizację, niż zakładaliśmy, a pierwotny punkt końcowy przeżycia do przyjęcia do szpitala nie jest optymalny, ale jest realistyczny w przypadku tego typu badania. Opieka kliniczna nad skutecznie odrodzonymi pacjentami w izbie przyjęć, oddziałach intensywnej opieki, oddziałach i zakładach rehabilitacyjnych może różnić się w poszczególnych szpitalach i nie może być standaryzowana przez nasz protokół badania, ale może mieć znaczący wpływ na wyniki. Nie uzyskaliśmy danych dotyczących odpowiedzi na dawkę i nie można było zweryfikować przyczyny zatrzymania krążenia; oba czynniki mogły wpłynąć na powodzenie CPR. Chociaż wskaźnik przeżycia w przypadku wypisu ze szpitala (9,7 procent) jest korzystniejszy niż w przypadku innych cytowanych przypadków, 2,2 procent pacjentów było w śpiączce po wypisaniu ze szpitala przed przeniesieniem do ośrodka rehabilitacyjnego. Continue reading „Porównanie wazopresyny i epinefryny w przypadku pozaszpitalnej resuscytacji krążeniowo-oddechowej ad 6”

Porównanie wazopresyny i epinefryny w przypadku pozaszpitalnej resuscytacji krążeniowo-oddechowej ad 5

Skrajne niedokrwienie u pacjentów z asystolią może sugerować możliwy mechanizm leżący u podłoża tej choroby. Jak wykazano w badaniu in vitro, wazopresyna ma skuteczność zwężania naczyń nawet w ciężkiej kwasicy, gdy katecholaminy są słabsze.18 Tak więc wazopresyna może być skuteczniejszym lekiem wazopresyjnym niż epinefryna u pacjentów z asystolią, co skutkuje lepszymi ciśnieniami perfuzji wieńcowej podczas kardiochirurgii. reanimacja. Ponieważ poprawa ciśnienia perfuzji wieńcowej podczas RKO poprawia przeżycie, 19 wazopresyny może być lepszym rozwiązaniem niż epinefryna dla pacjentów z asystolią, którzy zwykle mają najgorszą szansę na przeżycie wszystkich pacjentów z zatrzymaniem krążenia. Ta obserwacja post hoc może być przetestowana w badaniu ograniczonym do takich pacjentów, dla których dostępnych jest niewiele opcji leczenia. Continue reading „Porównanie wazopresyny i epinefryny w przypadku pozaszpitalnej resuscytacji krążeniowo-oddechowej ad 5”

Porównanie wazopresyny i epinefryny w przypadku pozaszpitalnej resuscytacji krążeniowo-oddechowej czesc 4

Ponieważ finansowanie zakończyło się w grudniu 2001 r., Rekrutacja została wstrzymana w marcu 2002 r. Grupy leczone miały podobne profile kliniczne (tabela i tabela 2); Okazało się, że 88 pacjentów poddanych randomizacji spełnia kryteria wykluczenia, ale zostali oni włączeni do ostatecznej analizy na zasadzie zamiaru leczenia. Trzydziestu trzech pacjentów musiało zostać wykluczonych z analizy z powodu brakującego kodu badania leku (charakterystyka włączonych pacjentów była podobna do tych dla pacjentów, którzy zostali wykluczeni) i nie zaobserwowano znaczących różnic między różnymi ośrodkami ( Rysunek 1). Tabela 3. Tabela 3. Continue reading „Porównanie wazopresyny i epinefryny w przypadku pozaszpitalnej resuscytacji krążeniowo-oddechowej czesc 4”

Badanie kontrolowane placebo interferonu gamma-1b u pacjentów z idiopatycznym włóknieniem płuc ad 7

Wśród pacjentów z wyjściową zdolnością dyfundującą tlenku węgla przekraczającą medianę (co najmniej 35 procent wartości przewidywanej), 5 procent zmarło w grupie interferonu, w porównaniu z 13 procentami w grupie placebo (P = 0,06). Zgłoszono zdarzenia oddechowe jako przyczynę zgonu u 81 procent pacjentów z grupy interferonu gamma-1b, którzy zmarli, oraz u 82 procent osób, które zmarły w grupie placebo. Niewydolność oddechowa lub postęp idiopatycznego zwłóknienia płuc stanowiły odpowiednio 62% i 71% tych zdarzeń. Czas trwania choroby, płeć, określone rozpoznanie idiopatycznego zwłóknienia płuc w CT o wysokiej rozdzielczości, tryb rozpoznania histopatologicznego idiopatycznego zwłóknienia płuc i stosowanie prednizonu w okresie badania nie wpłynęły na różnice w przeżyciu między grupami ( dane nie pokazane).
Dyspnea i jakość życia
Dysfunkcja nie miała wpływu na duszność, ocenianą na podstawie wyniku Indeksu na poziomie duszności w tygodniu 48, ani na jakości życia, zgodnie z wynikiem z kwestionariusza oddechowego St. Continue reading „Badanie kontrolowane placebo interferonu gamma-1b u pacjentów z idiopatycznym włóknieniem płuc ad 7”